کربلا تکه اي از بهشت مي ماند که گويي بهشت را ديده اي . کربلا سرزمين مظلومان و مصيبت زدگان الهي است که انگار محل ديدارشان با خداوند است . کربلا سرزمين آزمايش است . آزمايش شجاعت ، معرفت ، دليري ، وفاداري، دلاوري است که مردمان کوفه ازاين آزمايش سربلند بيرون نيامدند و طبل رسوايشان در همه جا زده شده . کربلا جهنمي است براي نامداران روزگار که به راحتي عهد و پيمان شکستن و در برابر فرستاده خدا قد علم کردند همان طور که بهشتي است براي مردان الهي . کربلا انگار پل صراطي است که فقط 72 تن از ياران توانستن از آن عبور کنند و به وعده الهي لبيک بگويند و خدا را ملاقات کنند و وارد بهشت شوند که خداوند يکتا که همانند ندارد وعده داده بود.کربلا سرزمين فراموش نشدني است که هرگاه به يادش مي افتي بغض گلويت را مي فشارد و اگر رهايش نکني جانت را مي گيرد و سرزميني است که همه آرزوي ديدنش را دارند. انگار وقتي که در آنجا هستي خورشيد آسمان به سر نيزه قرار مي گيرد و تو هيچ کاري نمي تواني بکني . کربلا در کربلا مي ماند اگر زينب نبود.