سر گذشت من
آی آدمای عاشق با اون دلای ساده منم یکی از شمام ساده و بی افاده یه روز از روزا بود که یکی قلبمو دزدید گفت که پسش نمی دم بد جور بهم می خندید من هم از روز اول قلبمو دادم دستش گفتم مراقبش باش اما نامرد شکستش اولا بود خاطر خوام ،هرروز بهم زنگ می زد با حرفای قشنگش به این دلم چنگ می زد اونقد قشنگ حرف می زد حرفای عاشقونه که عقلمو برده بود شدم مثل دیوونه دست توی دستام می ذاشت می گفت که تنهام نذار بات می مونم همیشه فقط تو دوستم بدار چشم به چشم می دوخت و نگام می کرد یه ساعت می گفت که چشم بر ندار به چشمت کردم عادت اون واسه من شده بود تنها امید تو دنیام زنده بودم به عشقش اون بود تموم رویام فکر نکردم یه روزی رویام یه کابوس بشه عاقبت عشق من آخر یه افسوس بشه تو می دونستی که من چقد تو رو دوست داشتم پس چرا گفتی که جات کس دیگه گذاشتم من افتادم به پاهات با التماس و خواهش که تو رو به خدا برگرد نبود این رسم و راهش یادم نر فته حرفت که گفتی دم آخر هر چی بهت نزدیک شم تو از من می شی دورتر اما این دفعه رو من نزدیک شدم زیادی فکر نکردم دور می شی این دلی بود که دادی